Beide Konforta-Masters ploegen dwingen promotie af

Hoogdag in Maldegem

Zondag 6 juni zal in de analen van Atletiekclub Meetjesland geboekstaafd worden als een uitzonderlijke dag.  De lokale kern was weerhouden door de Vlaamse atletiekliga om de Beker van Vlaanderen te organiseren voor de dames in 2de landelijke en voor de heren in 3de landelijke.  Beide ploegen wisten de promotie af te dwingen, zij het niet zonder moeite.  De wedstrijden worden hieronder verdeeld volgens geslacht maar vonden in feite door elkaar plaats.  Voor één keer zal ik niet hoffelijk zijn.

Heren

Voor de wedstrijd reeds hadden de heren te kennen gegeven een promotie wel te zien zitten.  Vorig jaar moesten ze nipt de duimen leggen en kwamen 1 puntje te kort om over te gaan naar een hogere klasse.  Bij de heren begon de wedstrijd met de sprint over 100m.  Bevend als een riet van de zenuwen zal John Beylemans te wachten op het startschot.  Hij nam een voortreffelijke start en liep als derde van zijn reeks over de meet, hij haalde een negende stek in totaal.  John was niet tevreden over het einde van zijn wedstrijd, maar dat kan wel opgelost worden mits training.  Ondertussen stond Geert de Roose aan de hoogspring stand waar hij de wedstrijd aanvatte toen de meeste van zijn tegenstrevers al weer aangekleed waren.  Geert overschreed 1m80 en besloot zich toen te sparen voor de verspring competitie.  De overwinning was binnen.  Naast hem was Marc Huyghe ondertussen bezig met het speerwerpen en zijn beste worp van 29m15 bracht hem op een negende stek.  Op de 1500m konden we rekenen op Jos Van Den Bossche.  Hij nestelde zich in de groep en kon een verdienstelijke achtste stek uit de brand slepen, het puntentotaal dikte langzaam aan.  Daarna was het de beurt aan Patrick Roegiers op de volle baanronde.  Patrick won, dank zij een sterke eindjump, zijn reeks en werd met een tijd van 55”72 tweede in de totaalstand.  Geert was ondertussen doorgeschoven naar het verspringen maar daar was hij niet bijster gelukkig met zijn prestatie van 5m11, waarmee hij op een vijfde rang terechtkwam.  Ook het feit dat zijn knieën tegen elkaar sloegen bij elke sprong bracht hem aan het twijfelen.  Ondertussen stonden onze mannen op een vierde rang in de tussenstand, de promotie leek veraf.  Toen begon echter het ideale scénario.  Yves Van Den Bulcke werd tweede in het kogelstoten met een worp van 12m29.  Hij was niet gelukkig met deze afstand daar hij nog niet voldoende had kunnen trainen deze winter.  Direct daarna wist Dirk Schoonackers de overwinning binnen te halen op de 3000meter.  Dirk liep een fantastisch sterkte tactische wedstrijd, steeds naar voor opschuivend toen er een gaatje viel in de groep.  Met een daverende laatste 200m gaf hij de tegenstrevers het nakijken en de menigte juichte.  Zijn eindtijd van 9’26”54 zal hem zeker tevreden gestemd hebben want hij doet daarmee bijna 25 seconden af van zijn besttijd van vorig seizoen.  Dirk Wesepoel mocht onze groenpaarse clubkleuren verdedigen op de langste afstand, de 5 kilometer.  Ook hij liep een verstandige wedstrijd en kon zich, na een prangende eindsprint, als vierde over de meet werpen.  Zijn tijd bedroeg 16’43”20.  Ook hij mag tevreden zijn met het aangebrachte puntentotaal.  Onze mannen stonden op dat moment op een tweede stek, promotie lonkte.  In het afsluitende kampnummer, discuswerpen, liet Yves geen twijfel bestaan over zijn ambitie.  Hij won de strijd tegen een atleet van Houtland met 6 centimeter.  Zijn beste worp bedroeg 32m48.  Nu enkel nog werken aan enkele technische finesses.  De afsluitende 4x400m was blijkbaar een klusje “pro forma” want Patrick Roegiers liet enkele de andere atleten hun ding doen.  In de tussenstand stonden we aan de leiding.  De stok veilig rondbrengen was de boodschap.  Het was webmaster Eric Paepe die een fantastische openingsronde uit zijn benen schudde en ons op rozen zette.  Enkel Pajottenland bood nog weerwerk.  Jozef diende enkele meter toe te geven op deze atleten uit Vlaams-Brabant.  Marc Longueville liep zich het hart uit het lijf en aan het einde van zijn baanronde draaiden zijn ogen sneller dan zijn benen, zo diep was hij gegaan.  Dirk had de eer de laatste ronde af te leggen, Pajottenland won dan wel de laatste wedstrijd, wij wonnen de totaalcompetitie met 102 punten, eerste achtervolger ZWAT ( fusieclub Zwijndrecht – Atletica) mogen met 90.5 eenheden mee naar tweede landelijke.

Dames

De dames leefden in onzekerheid want ze dachten niet in volle sterkte aan te kunnen treden.  Toch begon voor hen de dag onder een goed gesternte.  In de eerste wedstrijd, sprint over 100m, gaf Saskia Dejonghe iedereen het nakijken en ze schreef de wedstrijd op haar naam in 13”57.  Ondertussen was Ann Claeys bezig aan een goede wedstrijd verspringen.  Ze wist de vierde stek te bemachtigen met een sprong van 4m03.  In het kogelstoten hadden we, in extremis, beroep moeten doen op Carine De Sutter wegens een kwetsuur van Margot Dujardin.  Carine wist haar streng te trekken met een worp van 7m22.  Mieke De Wilde was ons geheim wapen op de 800m, nummer waar ze op debuteerde.  Ze diende nog een fantastische eindsprint uit haar benen te wringen om zich naar een tweede plaats te hijsen.  De klok stond stil op 2’35”37.  Echtgenoot Luc stond er op te kijken en genoot met volle teugen.  Onze dames stond in de tussenstand konfortabel aan de leiding.  Drama echter op de 200m.  Saskia was zeer goed gestart en na 100m  liep de mooi aan de leiding.  Toen sloeg het noodlot toe.  Een spierscheur maakt een einde aan haar ambities om een mooie tijd neer te zetten maar toch bewees ze een clubspeelster te zijn.  Ondanks de pijn hinkte ze op één been tot over de meet en eindigde in 33”27.  Haar wilskracht werden beloond met vijf punten.  De kopjes van onze dames zakten naar het nulpunt.  Een bijna zekere promotie leek ver af.  Uit de tegenslag van onze “leading lady” werd echter ook moed geput.  Carine was doorgeschoven naar het discuswerpen waar ze de voorspelling van trainer Etienne inloste door haar schijf 29m90 weg te werpen en daarmee de tweede plaats te behalen.  Marijke Keerman verdedigde zich enorm goed op de 3000m en eindigde als vijfde in 12”18”62.  Anne Deuninck slingerde de speer 15m76 van zich af en werd daarmee achtste.  Tot onze verbazing bleven de dames de tussenstand aanvoeren, ook hier was voorzichtigheid geboden tijdens de aflossingen want ze hadden slechts twee eenheden meer dan ROBA.  Ann veroorzaakte een valse start en werd bleek als een blad toen ze de gele kaart onder de neus geschoven kreeg.  Vermits het de tweede valse start was in deze reeks zag ze zich reeds uitgesloten maar dit was gerekend zonder de speciale regelgeving voor Masters waar elk recht heeft op 1 misstap.  De derde start was de goede.  Ann gaf de stok veilig door aan Annick Geeraert die hem op haar beurt in de handen van Els Van Hyfte wist te brengen.  Deze beide dames hadden speciaal op dit nummer getraind en waren met het oog daarop naar de piste gekomen.  Ook hun aanmoedigingen gedurende de namiddag werden gesmaakt.  Marijke Keerman moest de laatste beurt voor haar rekening nemen.  Zij nam haar verantwoordelijkheid en wist de stok rond te brengen als tweede in de reeks.  De eindtijd bedroeg 60”19.  Met elf punten als afsluiter hadden ook onze “meisjes” hun overwinning beet.  Met een eindtotaal van 88 punten waren ze kampioen en hadden ze drie puntjes meer dan ROBA. 

Het hoef geen betoog dat er duchtig gevierd werd aan het podium toen zowel onze dames als onze heren de trofee kregen uit handen van de afgevaardigde van de VAL, Jens Van Boxtael.  Menige fles werd de hals omgedraaid.